Przestępstwo

Zgodnie z art. 240 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja wydana została w wyniku przestępstwa.

Aby podatnik mógł więc wystąpić z wnioskiem o wznowienie postępowania powołując się na ten przypadek, musi zwrócić uwagę na to czy zostały spełnione łącznie następujące przesłanki:
1) przy wydawaniu decyzji popełnione zostało przestępstwo;
2) istnieje związek przyczynowy pomiędzy faktem popełnienia przestępstwa a wydaniem decyzji;
3) popełnienie przestępstwa zostało stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu.

Wykładnia systemowa prowadzi do wniosku, że ustawodawca posłużył się zwrotem przestępstwa w rozumieniu przepisów prawa karnego.

Przestępstwem jest więc „czyn człowieka zabroniony przez ustawę pod groźbą kary jako zbrodnia lub występek, bezprawny, zawiniony i społecznie niebezpieczny”. Nie można natomiast w tym przypadku stosować wykładni rozszerzającej, która obejmowałaby także wykroczenia jako przesłanki do wznowienia postępowania.

Podatnik będzie mógł więc przykładowo złożyć wniosek o wznowienie postępowania w przypadku popełnienia przestępstwa użycia przemocy lub groźby bezprawnej wobec organu administracji rządowej, innego organu państwowego lub samorządu terytorialnego, łapownictwa, płatnej protekcji, fałszywych zeznań, czy też przerabiania lub podrabiania dokumentów.

Przykładowo, w wyroku WSA z dnia 18 sierpnia 2004 r., sygn. akt SA/Sz 1356/2003, Sąd orzekł, że stwierdzony w protokole przesłuchania świadka brak podpisu osoby przesłuchiwanej nie dowodzi, że decyzja wydana została w wyniku przestępstwa. Okoliczność ta wskazuje tylko na to, iż niepodpisany przez świadka protokół jego przesłuchania nie jest dokumentem stanowiącym jakikolwiek dowód w postępowaniu podatkowym.