Przepis art. 113 Ordynacji podatkowej stanowi, że jeżeli podatnik, za zgodą innej osoby, w celu zatajenia prowadzenia działalności gospodarczej lub rzeczywistych rozmiarów tej działalności, posługuje się lub posługiwał się imieniem i nazwiskiem, nazwą lub firmą tej osoby, osoba ta ponosi solidarną odpowiedzialność z podatnikiem całym swoim majątkiem za zaległości podatkowe powstałe podczas prowadzenia tej działalności.

Zdaniem organów podatkowych należy zastosować art. 113 Op., gdy wystąpią trzy przesłanki:
- świadoma zgoda osoby użyczającej swojego imienia i nazwiska lub firmy;
- zatajenie przez podatnika prowadzenia działalności, albo jej rozmiarów, a w konsekwencji uchylanie się od opodatkowania;
- powstanie zaległości podatkowej w okresie, w którym firmujący użyczał swojego imienia lub nazwiska albo firmy.

Polecamy:Co grozi za ukrywanie dochodów?

W praktyce organy podatkowe pomijają pierwszą przesłankę, czyli świadomą zgoda osoby użyczającej swojego imienia i nazwiska lub firmy.

Przykładem takiej sprawy, w której sąd zwrócił uwagę na ten błąd jest wyrok z 8 marca 2011 r. wydany przez WSA w Białymstoku (sygn. akt I SA/Bk 736/10).

Sprawa dotyczyła podatniczki, która prowadziła sprzedaż wysyłkową (odzieży, obuwia i kosmetyków) za pośrednictwem portalu aukcyjnego Allegro, wykorzystując konto użytkownika zarejestrowane przez inną osobę. Fiskus uznał, że ta osoba udostępniając podatniczce swoje konto użytkownika wypełniała dyspozycję art. 113 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa.

Polecamy:Nikt nie spodziewa się kontroli skarbowej