Instytucja płatnika uregulowana została w art. 8 Ordynacji podatkowej. Wedle tego przepisu płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia do we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Płatnik jest zatem podmiotem pośredniczącym w wykonywaniu zobowiązania podatkowego powstałego u podatnika. Zauważyć należy, iż posiadanie statusu płatnika nie jest uzależnione od formy organizacyjno prawnej danego podmiotu – płatnikiem może być zarówno osoba prawna, jak i osoba fizyczna, ale także jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej.

W praktyce, z wykonywaniem ustawowych obowiązków płatnika spotykamy się najczęściej przy odprowadzaniu zaliczek na podatek dochodowy od wynagrodzeń pracowników zatrudnionych w przedsiębiorstwie.

Obliczanie, pobieranie i wpłacanie podatku – nie ma nic za darmo

Zgodnie z art. 28 §1 Ordynacji podatkowej płatnikom – a także inkasentom – przysługuje zryczałtowane wynagrodzenie z tytułu terminowego wpłacania podatków pobranych na rzecz budżetu państwa. Definicja podatków stanowiących dochód budżetu państwa znajduje się w art. 96 pkt 1 ustawy o finansach publicznych.

Stosownie do tego przepisu, dochodami państwa są podatki i opłaty, które zgodnie z odrębnymi ustawami nie stanowią dochodów jednostek samorządu terytorialnego, przychodów funduszów celowych oraz innych jednostek sektora finansów publicznych. Do podatków tych zalicza się zatem podatek od towarów i usług, podatek dochodowy od osób prawnych i fizycznych (z wyłączeniem opodatkowania na zasadach tzw. karty podatkowej), podatek akcyzowy oraz podatek od gier.