Przykładem zwycięstwa organów podatkowych w tego typu sprawie jest wyrok WSA w Lublinie z 15 stycznia 2010 r. (sygn. akt I SA/Lu 757/09) oraz wyrok NSA z 8 kwietnia 2011 r. (sygn. akt I FSK 550/10).

W sprawie tej organy podatkowe wykazały, iż w deklaracjach podatkowych VAT-7 za poszczególne miesiące 2003 r. spółka nie wykazywała wszystkich obrotów uzyskanych z tytułu świadczenia usług fryzjerskich oraz sprzedaży kosmetyków.

Suma wszystkich obrotów uzyskanych z tytułu świadczonych usług, jak i sprzedaży kosmetyków w salonie fryzjerskim zarejestrowanych w systemie komputerowym firmy "B" oraz w arkuszach kalkulacyjnych, zabezpieczonych podczas przeszukania pomieszczeń firmy podatnika wraz z zeszytem zawierającym odręczne zapisy oraz innymi dokumentami dotyczącymi w szerokim zakresie działalności prowadzonej przez podatnika, była wyższa od sprzedaży zaewidencjonowanej w okazanych przez spółkę księgach podatkowych.

Polecamy:Co musi zrobić organ podatkowy gdy podatnik zawarł fikcyjną umowę

Komputerowe urządzenia ewidencyjne wykorzystywane były przez podatnika zarówno do dokonywania rozliczeń z klientami, jak i do rozliczeń magazynowych spółki i zawierały szczegółowe informacje dotyczące między innymi: sporządzanych remanentów, zużycia materiałów, rozliczeń pracowników z ilości i wartości wykonanych usług i transakcji.

Podatnik kwestionował wartość zgromadzonych dowodów. Wskazał, że uczestniczył w pracach nad stworzeniem programu komputerowego do zarządzania w sieci salonów opartych na franchisingu. Program miał dawać szerokie możliwości analityczne poszczególnych franchisobiorców oraz ułatwiać współpracę franchisodawcy w celu wzajemnych rozliczeń.

Polecamy:Prawa i obowiązki podczas kontroli