Przykład takiego sporu wygranego przez podatnika znajdziemy w uzasadnieniu do wyroku NSA z 7 października 2011 r. (sygn. akt FSK 1170/10). Spór podatnika z organami podatkowymi miał następujący przebieg.

Naczelnik Urzędu Skarbowego określił podatniczce nadwyżkę podatku należnego nad naliczonym do wpłaty za kwiecień 2004 r. Decyzja została doręczona pełnomocnikowi podatniczki 10 września 2009 r. Postanowieniem z dnia 1 września 2009 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego nadał tej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Postanowienie to doręczono pełnomocnikowi podatniczki 3 września 2009 r.

Decyzja została więc doręczona tydzień po doręczeniu postanowienia. Takie postępowanie zostało uznane za niezgodne z prawem zarówno przez WSA jak i NSA.

Polecamy: Jak przeżyć egzekucję (zaległości podatkowych) - PORADNIK

Polecamy: Procedura egzekucyjna

Korzystne stanowisko WSA

Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że w myśl art. 239b § 1 Ordynacji podatkowej rygor natychmiastowej wykonalności może być nadany decyzji nieostatecznej.

Najpierw więc musi funkcjonować w obrocie prawnym decyzja podatkowa, aby można jej było nadać rygor wykonalności. Zgodnie z art. 212 § 1 Ordynacji podatkowej funkcjonowanie decyzji podatkowej w obrocie prawnym i wywieranie przez nią skutków prawnych jest uzależnione od jej doręczenia adresatowi.

WSA przepis ten odczytał w ten sposób, że doręczenie postanowienia o nadaniu natychmiastowej wykonalności nie może nastąpić przed doręczeniem decyzji, której rygor ten ma być nadany.